Cor Zwemer

voormalig docent geweldsbeheersing, nú landelijk uitvoerend beheerder geweldbeheersing

Een risico analyst kijkt uit het raam en houdt toezicht op een luchthaven.

Lesgeven en mensenwerk in plaats van bovenal toetsen

“Wil je kennisdelen? Leren en laten leren? Dan zit je als docent geweldbeheersing bij de Douane op een uitstekende plek.”

Aan het woord is Cor Zwemer, voormalig docent geweldsbeheersing, en nu werkzaam als landelijk uitvoerend beheerder geweldbeheersing. Hij vervult een coördinerende rol voor deze tak van sport binnen de Belastingdienst/Douane.

“Een docent geweldsbeheersing bij de Belastingdienst/Douane bedient de (toekomstig) wapendrager van de Douane in maar liefst tien lesblokken geweldsbeheersing per jaar. Lesblokken waarin aandacht is voor zelfverdediging met aandacht voor het aanspreken en aanhouden van personen, schietvaardigheid en geweldregelgeving. Tien lesblokken waarin kandidaten in twee lesblokken worden getoetst. En als je dat dan vergelijkt met bijvoorbeeld een veel grotere organisatie als de politie die maar vier lesblokken kent, waarin kandidaten eveneens in twee lesblokken moeten worden getoetst, dan is het verschil in lesgeven ten opzichte van toetsen natuurlijk onmiddellijk duidelijk. En dat moet bij je passen.“

Cocaïne of andere verdovende middelen in een koffer in een tas met dubbele bodem? Meer regel, dan uitzondering. Schieten? Gelukkig slechts héél incidenteel.

“Ons onderwijs is vooral gericht op de praktijkrelevante context. Wij willen de theorie zodanig herkenbaar maken dat onze douaniers de aangeleerde vaardigheden kunnen toepassen in de dagelijkse praktijk. En dus ligt de nadruk in ons onderwijs – naast de eerder genoemde aanhouding -en zelfverdedigingsvaardigheden en schieten – op de-escalatie en benaderingstechnieken waarbij ook  het conditionele aspect om de hoek komt kijken. We zijn als kustwacht namelijk ook regelmatig op zee te vinden en dan komt het meer dan eens voor dat je aan boord van een schip moet zien te komen of in de haven over containers en vrachtauto’s hebt te klauteren. En gelukkig komt het ook dan maar heel zelden voor dat wij geweld of een (vuur)wapen moeten gebruiken.”

Voor wat hoort wat…

“En voor dat alles daar krijg je dan ook nog eens heel veel terug. Zoals nu, bij de aanstaande Brexit. Er komt zoveel af op onze organisatie. Er staat zoveel te gebeuren en dan krijg je bij ons volop de kans om ook jezelf te ontwikkelen, te leren en mee te denken. En als ik dan aan mezelf denk, heb ik daar in de afgelopen jaren nog zo heel veel meer teruggekregen…..

Vlak voor het einde van mijn 24-weekse interne opleiding in 1987 in Ossendrecht, heb ik namelijk mijn vrouw leren kennen op Centre Parcs De Kempervennen, maar na het succesvol afronden van de opleiding werd ik geplaatst in Ter Apel. Verder weg kan bijna niet, zo ongeveer aan de andere kant van het land…  En toch is mijn vrouw na een aantal weken naar mij toegekomen. Binnen vier maanden woonden we samen en hebben we samen met veel plezier ruim 4,5 jaar in Ter Apel gewoond en gewerkt. Inmiddels zijn mijn vrouw en ik 31 jaar, twee zoons, een dochter en vier honden verder… Ja, ik kan wel zeggen dat ik er niet nóg meer voor terug had kunnen krijgen. Mijn hart kleurt wel groen ja!”

Andere interessante verhalen

  1. 0
Douanemedewerkers lopen door de gang.

Het beweging- en fitheidsonderzoek,

Lees het verhaal