En? Ben jij mijn nieuwe collega en controlemedewerker bij de Belastingdienst?

De ene controlemedewerker is de andere niet

“Ik ben controlemedewerker voor met name de omzetbelasting, de inkomstenbelasting en de vennootschapsbelasting. Nee, dus niet voor de loonheffing. Nee, dat is een speciale tak van sport. Natuurlijk kan ik je daar best meer over vertellen, want tijdens mijn bachelor accountancy en later bij mijn master kwam het zeker aan de orde, maar ik ben er niet in gespecialiseerd. 

Loonheffingen

“Een collega controlemedewerker loonheffingen gaat waarschijnlijk vooral in gesprek met de leidinggevende van de salarisadministratie van een organisatie en zal bij het controleren van de aanvaardbaarheid van de aangiftes loonheffingen nagaan of een ondernemer voldoet aan de Wet identificatieplicht en/of aan de Wet minimumloon. Hij of zij zal arbeidscontracten onder de loep moeten nemen. En omdat de wet deregulering beoordeling arbeidscontracten (DBA) vanaf 1 januari 2021 nieuwe maatregelen kent, zal ook daar aandacht voor moeten zijn. Ik zeg met opzet: aandacht voor moeten zijn. Want mijn functie heet weliswaar controlemedewerker, maar compliance staat hoog in het vaandel van de Belastingdienst. Én in mijn vaandel. Ik ben er écht niet op uit om op zoek te gaan naar fouten in de aangifte of administratie óf om correcties uit te voeren. Open minded, met een gezonde dosis wantrouwen risico’s in kaart brengen: zo omschrijf ik mijn werkzaamheden. Met horizontaal toezicht op mijn netvlies: compliance!"

Vrijheid versus vrijblijvendheid

"Ik werk nu ongeveer 2,5 jaar bij de Belastingdienst en deze organisatie voelt voor mij als een warm bad. Zoveel leuker dan ik vooraf had kunnen bedenken. Ieder jaar stem ik met mijn leidinggevende in een planningsgesprek af wat mijn target gaat zijn voor dat jaar. Hoeveel boekenonderzoeken ik moet uitvoeren. En daarna rest mij eigenlijk volledige vrijheid. En vrijheid dan niet verwarren met vrijblijvendheid he?! Want dat is het zeker niet. Integendeel! Als controlemedewerker ben ik zelf verantwoordelijk voor mijn planning en werkzaamheden. Ik heb zelf de regie in handen en heb een grote mate van zelfstandigheid en verantwoordelijkheid."

En dan...

"Zodra ik toe ben aan een (nieuw) boekenonderzoek meld ik me bij mijn leidinggevende, die dan via de zogenoemd vaktechnisch adviseur een controleopdracht uitzet: een opdracht die om verschillende redenen kan worden verstrekt. Op basis van bijvoorbeeld een negatieve aangifte of een signaal van een ‘kantoortoetser’. Of omdat een klikbrief is ontvangen óf een steekproefpost (SPO) onderdeel is van mijn target. In zo’n opdracht is vermeld welk bedrijf ik ga onderzoeken, waarop ik me richt in het onderzoek, bijvoorbeeld op welke belastingmiddelen en hoeveel uur daarvoor beschikbaar is. Vervolgens start ik met de pre-planning. Dat is vooral deskresearch. Wat kan ik in- en extern vinden over dat bedrijf? Ik breng de risico’s alvast in kaart. Daarna ga ik naar het bedrijf toe voor het inleidend gesprek. Altijd leuk om een kijkje te kunnen nemen in de keuken van zo’n bedrijf. En dan, ná het feitelijke onderzoek ga ik het controlerapport schrijven met daarin mijn bevindingen. En die bevindingen dan helder, zakelijk en uiteraard zo objectief mogelijk verwoorden met zo min mogelijk ruimte voor individuele interpretaties die onderling zouden kunnen afwijken. Ook altijd weer een klus van formaat en een waarvoor het ‘vierogenprincipe’ geldt, voordat het rapport ter goedkeuring wordt aangeboden aan mijn leidinggevende. Om daarna, na uitgifte van een nieuwe controleopdracht weer te starten met een pre-planning voor een onderzoek bij een ander bedrijf. Met andere risico’s, andere belastingmiddelen en natuurlijk weer andere mensen.
Nee, je krijgt hier de kans niet om in herhaling te vallen of je werkzaamheden routinematig te kunnen uitvoeren. Daarvoor is het te veelzijdig en te afwisselend. Een cliché? Misschien, maar dan een die ik in ieder geval erg waardeer!"