Werkweek ervaringen van…

Het is niet mijn gewoonte om ’s avonds laat nog in Utrecht te vertoeven, en als ik kijk naar de (geanonimiseerde) deelnemerslijst van deze avond, geldt dat ook voor een groot aantal van de andere gasten op deze avond: ze wonen van Winschoten tot Maastricht en van Vlaardingen tot Silvolde. Ruim 80 man in totaal. Kennelijk hadden we een interessant programma over informatiebeveiliging en privacy te bieden en was daar op de juiste plaatsen reclame voor gemaakt.

Dat programma begon met de opening van Maarten Jonker, chief information officer van de Belastingdienst en dús verantwoordelijk voor de informatiebeveiliging. Maarten vertelde over de uitdagingen waar de ICT van de Belastingdienst voor staat. Als overheidsorganisatie woont de Belastingdienst in een glazen huis: we moeten veilig en betrouwbaar zijn en daarnaast ook nog transparant en dat levert soms een interessant spanningsveld op.

Na deze opening waren er vier parallelsessies, waarvan ik er eentje voor mijn rekening mocht nemen. Voor een goed gevulde zaal vertelde ik over de informatiebeveiliging van de Belastingdienst in de dagelijkse praktijk. Ik legde uit waarom beveiliging voor ons van levensbelang is, om vervolgens aan de hand van het Cybersecuritybeeld Nederland te laten zien op welke manier(en) onze veiligheid wordt bedreigd. Het derde deel van mijn sessie ging over hoe de Belastingdienst zich daartegen wapent. Ik liet onder andere ons Security Operations Center, diverse awareness-initiatieven, risicoanalyses en mijn eigen wekelijkse Security (b)log de revue passeren. Maar voor nu genoeg over de inhoud…

Hoe ging het? Je weet van tevoren niet met welke verwachtingen al die mensen naar zo’n evenement komen en ook niet waarom ze voor jouw sessie hebben gekozen. Ik had in ieder geval moeite gedaan om de teaser op de website een beetje spannend te maken; het woord ‘spannend’ stond er letterlijk in. Bij zo’n presentatie is er altijd wel iemand die een beetje zit te dommelen, maar zolang ik de aandacht van 90% van de zaal wist vast te houden, zat het wel snor. En ik kon gelukkig constateren dat ik dat doel ruimschoots heb gehaald: iedereen bleef tot aan het eind toe met open ogen recht op zijn stoel zitten en er werden een aantal goede vragen gesteld. Na afloop mocht ik van diverse mensen complimenten voor mijn presentatie in ontvangst nemen.

Na de presentaties was er nog ruimte voor échte interactie. Dat gaf bezoekers van andere sessies de gelegenheid om ook met ons in gesprek te gaan. Dat leverde interessante, ongedwongen gesprekken op met mensen die vooral meer wilden weten over de inhoud van ons werk. Ik zag de reflectie van mijn enthousiasme in hun gezichten. Zo van: Wow, die is blij met zijn baan!

Inhoudelijk een zeer geslaagde avond en ook de organisatie was uitstekend. Er was lekker eten, de zalen waren duidelijk gekenmerkt, er stonden behulpzame mensen op strategische plekken en voor de sprekers was een bekertje water klaargezet. Soms zit geluk in kleine dingen.

Deze blog is geschreven door Patrick Borsoi (Adviseur informatiebeveiliging, bij De Belastingdienst)