Hier werkt Yoni. Medewerker fysiek toezicht voor vrachten uit én naar
landen buiten de EU.

‘Ik controleer zendingen die vanuit landen buiten de EU naar of door Nederland worden vervoerd én andersom. Kijk of vrachtdocumenten kloppen en of btw en doorvoerrechten zijn betaald. Ik onderschep drugs en namaakartikelen, maar ook planten of dieren die ons land niet in of uit mogen. En zeggen de papieren dat er 100 kilo sinaasappels in een krat zitten, dan mogen het er geen 500 zijn!

Kan bij luchtvracht mijn energie kwijt

Ik werkte vlak bij Schiphol en zag vaak mensen in douaneauto’s rijden. Wat deden die de hele dag? Uit nieuwsgierigheid solliciteerde ik. In 2009 leerde ik in de Basisopleiding Douane de basisprincipes: wat houden tariefcodes in, wat doe je bij een vervoerscontrole, wat mag wel of niet het land in. Dat soort dingen. Na de opleiding werkte ik precies één week in de regiekamer van Douane Cargo. Maar op kantoor kon ik mijn energie niet kwijt. Daarom doe ik nu luchtvracht en rijd ik zelf in zo’n auto.

Op pad met mijn iPad

Elke dag ga ik fluitend naar mijn werk. Het is afwisselend en ik heb veel vrijheid. Een typische werkdag begint om 07.00 uur. Dan krijg ik informatie uit de avond- of nachtdienst en een briefing van bijzonderheden voor die dag. Ik ontvang mijn opdrachten via de iPad: welke expediteurs ik moet bezoeken en wat voor aangiftes ze hebben gedaan. Uit die gegevens kan ik vooraf vaak al inschatten waar ik extra op moet letten.

Van VOC-muntje tot Van Gogh

In mijn werk kom ik van alles tegen. Gesmokkelde oudheden uit Syrië bijvoorbeeld. Die meld ik dan bij de erfgoedinspectie. Een collega heeft ook wel eens pijlpunten gevonden die waren opgegraven in de Oekraïne. En soms zie je een schilderij van Vincent van Gogh of een VOC-muntje. Als collega’s zoiets vinden, bellen ze mij of een van de andere contactpersonen cultuurgoed om het gevonden goed te determineren en zo te beslissen of het wel of niet goed is.

Bij de Douane kan ik op een positieve manier mijn energie kwijt. Ik ga elke dag fluitend op pad en kom de gekste dingen tegen.

Serious business met een smile

Mijn werk is serious business, maar er wordt ook veel gelachen. Ik moest eens bij iemand die ik nog uit mijn jeugd kende een zending controleren. Die vroeg me met een strak gezicht een krat in de hoek van de loods te onderzoeken; zelf vertrouwde hij het niet. Ik maakte de kist open en vond een ovaal voorwerp, helemaal in bubbelfolie gewikkeld. Voorzichtig sneed ik dat open en toen zag ik het hoofd van Pavarotti! Bleek een deel van een wassenbeeld te zijn. Natuurlijk heb ik er een foto van gemaakt. Dat is bij dit soort controles trouwens ook een onderdeel van de procedure.

Zelf je loopbaan vormgeven

Inmiddels ken ik de werkvloer als mijn broekzak. Die kennis wil ik graag doorgeven. Daarom zit ik in een ontwikkeltraject tot teamleider. Via de Douane ga ik in deeltijd een hbo-bachelorstudie doen. Die mocht ik zelf kiezen. Dan ben je écht de architect van je eigen loopbaan. Het is dus fijn werken bij de Douane. Ook in ons team. Een van mijn collega’s werkte vroeger bij de marechaussee. Eén team, één taak zegt hij altijd. Dat is nu ook ons motto. We doen er wel eens lacherig over, maar het klopt wel. We kunnen altijd op elkaar rekenen.’