Dit is Hans. Controlemedewerker bij de Belastingdienst.

‘Als jongste in een gezin van tien kinderen was ook mijn toekomst al vroeg vanzelfsprekend: werken in de supermarkt van onze vader. Zelfs als ik op zaterdag moest voetballen, haastte ik me na de wedstrijd naar de winkel om nog even te ploeteren tot sluitingstijd. Ik ben niet vies van hard werken, maar een levenslange carrière in onze supermarkt zag ik niet zitten. Stiekem keek ik daarom altijd met een schuin oog naar andere mogelijkheden, naar een nieuw avontuur. En dat vond ik in 1984 bij de Douane, die mijn aandacht trok met een paginagrote advertentie in de lokale krant.

Avontuur bij de Douane

Douanemedewerker word je natuurlijk niet zomaar. Eerst deed ik een interne opleiding van 3 maanden. Doordeweeks hadden we elke ochtend sportles en ’s middags doken we in de theorie of kregen we tijd voor zelfstudie. Ik kijk met veel plezier terug op de opleiding; ik verdiende goed, leerde een vak én maakte nieuwe vrienden. Met mijn toenmalige studiegenoten heb ik nog steeds regelmatig contact. Na de opleiding heb ik gewerkt als medewerker fysiek toezicht in de cacaoloodsen en in de oliehaven in Amsterdam. Dynamisch, maar ook lichamelijk zwaar werk. Ik weet nog wel dat ik midden in de winter boven op een olietank stond van ruim 20 meter hoog om het oliepeil te checken. De buitentemperatuur was misschien rond het vriespunt, maar op zo’n hoogte voelde het al snel als -20°C.

Overstap naar de controle

Na ruim tien jaar bij de Douane was ik toe aan iets nieuws. Als echtgenoot en inmiddels ook vader pasten nachtdiensten steeds minder goed in mijn schema. Een ex-douanecollega werkte bij de Belastingdienst en zo hoorde ik over het werk van een controlemedewerker. Aangiftes van ondernemers controleren, administraties checken, waarnemingen ter plaatse doen; dat leek me wel wat. Eén kleine uitdaging: mijn voorkennis. Met mijn douaneachtergrond wist ik alles van accijnzen en invoerrechten, maar niets van algemene belastingwetten. Gelukkig was de Belastingdienst bereid om in me te investeren met een opleiding tot controlemedewerker E. Hierin leerde ik alles over onder meer inkomstenbelasting, omzetbelasting, burgerlijk en formeel recht, maar ook over communicatie. Ik ben dyslectisch, dus die opleiding was vrij pittig. Door er heel veel energie in te steken heb ik het gelukkig wel kunnen afronden.

"Als controlemedewerker moet je sociaal zijn en veel mensenkennis hebben."

Overleg met een specialist

Bijpraten bij de koffiemachine

De Zingende Schippers

Mensenkennis

Het controlevak is prachtig. Je hebt veel contact met mensen en maakt altijd wel iets mee. Ik heb bijvoorbeeld jaren in de taxibranche gecontroleerd, ook op straat. Dan ontdek je dat de realiteit vaak anders in elkaar steekt dan een boekhouding of aangifte. Daarnaast heb ik met een vaste partner het (legale) prostitutiecircuit in Alkmaar gecontroleerd. Ja, dat zijn ook ondernemers die aangifte moeten doen. In mijn werk moet je veel mensenkennis hebben. De ene keer sta je tegenover een sekswerker, en de andere keer kom je over de vloer bij een vrachtwagenchauffeur. Daar moet je je communicatie op kunnen aanpassen.

Gezelligheidsdier

Ik ben echt een gezelligheidsdier. Borrel, teamuitje of andere activiteit? Ik organiseer het wel. Ook in mijn vrije tijd houd ik van een feestje. Samen met mijn broer Marc vorm ik het muzikale duo Twee Bier Zonder Baco. We treden op tijdens allerlei soorten feesten en hebben een breed repertoire: van Volendam-hits, smartlappen en Engelstalige feestmedley’s tot schlagers en après-skinummers. Sinds een jaar verzorgen we als De Zingende Schippers ook rondvaarten in de grachten van Amsterdam. Controleren vind ik fantastisch, maar entertainen ook. Ik ben heel blij dat ik die twee werelden met elkaar kan combineren.’